De locaties hebben bij TB Events keuze uit meer dan 100 activiteiten als cityspellen, tafelspellen, quizzen, outdoor activiteiten en workshops. Door de ruime keuze heeft de horeca de mogelijkheid om verschillende segmenten te kunnen bedienen, zoals bedrijfsuitjes, vrijgezellenfeesten en familiedagen.
'In het tweede kwartaal van 2013 heeft de horeca 0,6 procent gemiddeld meer omzet behaald dan een jaar eerder, aldus het CBS. Desalniettemin zijn het voor de cafés, restaurants, hotels en evenementenlocaties zware tijden. Het consumentenvertrouwen is laag en de koopkracht valt lager uit (de inkomens groeien minder hard dan de prijzen) in 2013. Innovatie is het toverwoord. Het kenniscentrum Bedrijfschap Horeca zegt dat van alle innovaties ongeveer 74% direct bijdraagt aan de winstgevendheid. Vernieuwing in de serviceverlening en het assortiment dragen in het bijzonder bij aan een verbetering van de bedrijfsresultaten. Maar hoe moet de ondernemer in deze tijden innoveren als ze geen kapitaal hebben en de bank niet mee wilt werken? Wij hebben hier de oplossing voor', vertelt Dorus van Uum, marketing en sales manager bij TB Events. 'Wij zijn een tool voor locaties om het assortiment uit te breiden en te investeren, zonder dat er investeringen gedaan hoeven te worden. Daarnaast bieden wij marketing ondersteuning door o.a. het leveren van content voor websites.' Voor meer informaties kunt u terecht op de website van het evenementenbureau.
Dit was zo'n verhaal op een forum...Je kan dus schijnbaar op veel manieren naar zo'n verhaal kijken. Blijft fascinerend...
Ondertussen kennen we Joseph Oubelkas allemaal wel. De jongen die op 23-jarige leeftijd voor een zakenreis naar Marokko ging en daar werd opgepakt, volgens hem zonder reden en bewijsvoering, en werd veroordeeld tot 10 jaar gevangenisstraf in de Marokkaanse gevangenis. Uiteindelijk heeft hij 4,5 jaar naar eigen zeggen onterecht doorgebracht in verschillende gevangenissen in Marokko. Een Marokkaanse gevangenis lijkt mij oprecht een hel en helemaal als je onschuldig moet vertoeven in een Marokkaans gevangenis. Joseph Oubelkas had gelukkig een moeder die hem 400 brieven schreef, iets wat hem de kracht gaf om door te gaan met het leven. Daarnaast bouwde hij verschillende vriendschappen op met mensen in de gevangenis(sen).
Ik weet nog dat ik Joseph Oubelkas op 24 maart 2011 bij Pauw & Witteman zag. Het enige wat ik dacht is: ach daar is er weer één hoor. Arme jongen. Vast gezeten in Marokko en ook nog onschuldig beweert hij. Of hij onschuldig is? Ik weet het niet. Hij staat voor mij gelijk aan de Marokkaanse rechters en agenten. Het kan best dat hij onschuldig is, maar voor mij is Joseph Oubelkas even betrouwbaar als de mensen die het vonnis geveld hebben. Hij is namelijk geen familie van mij en ook geen vriend. Ik wil hem het voordeel van de twijfel geven, maar mijns inziens levert hij net zo veel bewijs van zijn onschuld als de Marokkaanse autoriteiten bewijs van zijn schuld leveren. Een ex-rechercheur vertelde mij ooit dat 90% van de mensen die hij oppakt blijft beweren onschuldig te zijn en dat ook nog eens durft te zweren op zijn/haar kinderen. Misschien was dat busje met al die hasj wel van hem? Ik heb tot nu toe geen ander bewijs van Joseph Oubelkas gehoord dan: “Ik was maar een jongetje van 23.” Of “Het bewijs van de Marokkaanse regering waren alleen de stempels in mijn paspoort en met die stempels was niets mis.” Maar toch durf ik Joseph Oubelkas het voordeel van de twijfel te geven. Ik durf in zijn onschuld te geloven, enkel en alleen omdat ik hem te intelligent acht voor het handelen in hasj.
Het valt mij alleen op dat Joseph Oubelkas nooit het vuur aan de schenen is gelegd. Er zijn nooit kritische vragen gesteld aan Joseph Oubelkas. Het volgende wat ik apart vind is dat mensen zo lang het verhaal slikken van Joseph. Vanaf maart 2011 is Joseph niet meer verdwenen uit beeld. Keer op keer wordt hetzelfde verhaaltje afgedraaid. En keer op keer wordt de Marokkaanse regering met de grond gelijk gemaakt. Zonder bewijs hebben ze de onschuldige Joseph Oubelkas vastgezet. Wat ik mij oprecht afvraag is: Hoeveel mensen zitten er momenteel onschuldig vast all over the world? En dan bedoel ik niet alleen mensen van Nederlandse afkomst, maar ook mensen uit het land zelf. Het verhaal van Joseph Oubelkas is geen uniek verhaal. Het is een verhaal wat je dagelijks kan horen, mits je er geïnteresseerd in bent. Omdat Joseph Oubelkas zijn HBO heeft afgemaakt en een moeder heeft die geaffecteerd spreekt, is dat de reden dat we hem belangrijker achten? Het onderwerp is tot op het bot toe uitgemolken door Joseph Oubelkas. Bij het uitwringen zal er geen druppeltje water meer uitkomen. En de Marokkaanse autoriteiten zijn nu meer dan genoeg door het slijk gehaald. Ook een Wilco Viets en een Herman Dubois zaten onterecht vast in een Nederlandse gevangenis en die zaten niet voor handel in verdovende middelen. Zij kregen onterecht moord aan hun mouw gespeld. Nooit heb ik deze mensen zo in de slachtofferrol zien kruipen.
Jospeh Oubelkas is zo bezig het onderwerp te misbruiken dat ik ga twijfelen aan zijn oprechtheid. Hij wil zo graag laten zien hoe goed hij is, dat ik niet meer zeker weet of hij wel zo’n goede jongen is. Dat er fouten zijn gemaakt in zijn proces staat vast, maar hoe kwam de Marokkaanse politie bij hem? Waarom moesten ze hem hebben? Had hij naast zijn Nederlandse paspoort niet een Marokkaans paspoort waar hij mee reist, door Marokko heen? Ik weet het allemaal niet. Ik heb het vonnis niet gelezen en mij niet verdiept in het verhaal van Joseph. Verder dan het boek lezen heb ik geen interesse gehad. Ik vind het alleen nu wel genoeg geweest. Alleen uit respect voor al die mensen die in Marokko, Panama, Brazilië of Thailand onschuldig vastzitten en waar niemand iets voor doet, moet Joseph Oubelkas al stoppen met het kruipen in de slachtofferrol. Sommige van die mannen en vrouwen hebben niet eens een moeder die brieven kan schrijven. Hij is het slachtoffer inderdaad geweest, maar nu moet hij zich vermannen. De Nederlandse mensen slikken een verhaal veel te makkelijk. Kennen jullie Maria Mosterd nog? We hadden uiteindelijk de onbekende Özcan Akyol nodig om te laten zien dat zij een verzonnen verhaal als waarheid verkocht. Ik zeg niet dat Joseph Oubelkas een leugenaar van hetzelfde kaliber is, maar nogmaals: een slachtofferrol misbruiken zoals Joseph Oubelkas doet durf ik dubieus te noemen.
Ik denk dat het tijd is dat Joseph Oubelkas zijn IT-baantje weer oppakt, stopt met zielig doen en geld verdienen door het zwart maken van de Marokkaanse autoriteiten. Als je namelijk zo van geld houdt dat jij al een jaar lang het slachtoffertje wilt spelen, dan houd je ook voldoende van geld om een drugs te laten transporteren. En dat is mijn mening.
Bron: wat je zegt ben jezelf.wordpress